Mijn kleerkast zegt nooit iets terug

Belle was opgesloten door het beest. Hij zag er niet uit, maar gaf haar tenminste een kleerkast die kon praten en kleding voor haar uitkoos. Ik staarde elke ochtend naar mijn kleerkast en kreeg nooit antwoorden. Talloze keren smeekte ik: ‘Wat moet ik vandaag aandoen?’.

(doodse stilte)

Ik trok enkele kledingstukken uit de kast. Want als je iets gedaan wilt krijgen, kun je het beter zelf doen. Enkele minuten later dauwde ik dezelfde kleding terug in de kast. ‘Wat moet ik aandoen’, vroeg ik nog eens. De kleerkast uit Belle en het beest had allang een paar zomerjurkjes uitgespuugd. Mijn Pax stond sierlijk maar deed geen moer.

‘Met wie praat je?’, vroeg Arno. Hij had in de laatste 10 minuten gedoucht, zich aangekleed en z’n haar gestyled. Het was duidelijk dat hij als eerst uit huis zou vertrekken, terwijl ik enkel in mijn ondergoed op de vloer zat te staren naar mijn kleerkast.

‘Ik vind geen kleren’.

‘Je hebt een kleerkast vol’

‘Ik weet niet wat ik moet aandoen’.

‘Kies gewoon iets’, mompelde Arno en besefte tegelijkertijd waar hij in de fout ging. Hij vluchtte snel de slaapkamer uit om de aankomende scheldtirade te ontsnappen. Want we hebben al op dit kruispunt gestaan. Elke ochtend weer staarde ik naar mijn kleerkast en begon ik aan mijn klaagzang. Een klaagzang luider dan de tjirpende vogels. En elke ochtend weer schonk Arno mij een voor de hand liggende oplossing, waar ik niets aan had.

‘Als je denkt dat het zo gemakkelijk is, kies jij mijn kleren dan maar uit’, riep ik hem deze ochtend toe. In de keuken stopte het onrustig geschuifel en hij stapte langzaam naar de trap.

‘Misschien moet ik dat wel doen. Misschien zou je dan eindelijk op tijd zijn op het werk’, riep hij naar boven. Hierop volgde een stilte die dat van mijn kleerkast evenaarde.

Enkele dagen later deelde ik het verhaal van hoe mijn vriend vijf dagen lang mijn kleren uitkoos. Hij deed het niet slecht. Hij kwam zelfs tot het besef dat het niet zo gemakkelijk was en uiteindelijk… hebben we er weinig uit geleerd. Ik kijk nog altijd dagelijks radeloos mijn kleerkast in. Ik vraag me dan af als die geautomatiseerde kleerkast uit Clueless al is bedacht en beloof vervolgens dat ik ‘s avonds me kleren zal klaarleggen om tijd te winnen. De belofte breek ik dan weer elke avond om ‘s morgens weer aan mijn klaaglied te beginnen.

*Als je je afvraagt hoe het komt dat ik wel 15 kilo’s lichter en zorgeloos lijk, is dat omdat ik deze uitdaging ongeveer vijf jaar geleden aanging met mijn vriend. Mijn vriend is nu mijn man en de 15 kilo’s meer heb ik te danken om mijn lief zoontje Rynn en die switi nyan.

One comment on “Mijn kleerkast zegt nooit iets terug

  • Elsa Rudge , Direct link to comment

    Hahaha. Jij bent tenminste eerlijk. De meeste mensen zouden hun kind de schuld geven tot die al volwassen was.
    Maar Arno had echt een prachtige keuze gedaan. Kende dit verhaal al. En again I am amazed how well he die. How good you rocked those clothes.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *