Aan de muur hangt een groot schilderij van een vrouw. Haar rug is bloot en ze lijkt op een elegante nimf midden in de grote rode hangalampoe. Ze wordt langs de volledige muur van de studentenkot vergezeld door meer vrouwen. En elke vrouw keert mij de rug toe alsof ze daarmee haar leed probeert te verstoppen. “Ik hou ervan om vrouwen te schilderen”, bekent Charnele. Die opmerking lijkt haast overbodig, want de overdadigheid van schilderijen in de kleine ruimte spreekt voor zich. In de hoek van de kamer zijn nog meer afgewerkte schilderijen van vrouwen. Het is duidelijk dat de jonge Surinaamse geen plek meer heeft voor al die schilderijen. Ooit hangen ze op in een kunstatelier. Daar ben ik van overtuigd. Maar voordat ze hoger dan de sterren stijgt, kan ik haar voor deze aflevering van ‘Fawaka’ nog wat vragen stellen over haar passie voor schilderkunst.

Wat vind je zo boeiend aan schilderen?
Mijn fascinatie ervoor begon op school. Ik hield altijd van het vak Tekenen en ik ging altijd naar de leerkracht voor tips om nieuwe dingen uit te proberen. Toen ik naar België verhuisde, begon het echt. Er zijn hier zoveel museums en voelde door allemaal geïnspireerd. Daarna begon ik meer te schilderen.

Wat is jouw kunststijl?
Ik ben een jonge kunstenares dus ik moet mijn stijl nog vinden. Soms probeer ik iets met kubisme, dan ben ik weer bezig met vrouwen. Ik ben nog aan het zoeken. De rode lijn in mijn schilderijen is sowieso schilderen wat ik voel, meemaak en schilderen waar ik naartoe wil. Ik wil niet teveel nadenken. Ik wil gewoon echt kunst maken met veel passie en gevoel.

Heeft een bepaalde kleur jouw voorkeur?
Nu schilder ik veel met rood. Ik hou echt van die kleur in mijn schilderijen. Die ontbreekt nooit!

Hoe vaak schilder je en wat is daarvoor de juiste stemming?
Ik probeer elke dag te schilderen, want practice makes perfect. Talent heb je van nature maar als je er echt goed in wilt worden, moet je er keihard voor werken. Ik wil daarom de discipline hebben door veel te schilderen, dus elke dag. En voor de juiste stemming zet ik meestal gewoon klassieke muziek op en ik ben in mijn eigen wereld. Je kan dan kloppen op mijn deur, maar ik ga niet voor je open doen (lachend).

Bekijk het volledig interview met Charnele Carbière hieronder!