Eén keer per maand plofte ik gelukkig  ik in de kapperstoel van Rosie’s kapsalon aan de Kwattaweg. Ik kreeg een drankje aangeboden en het gebruikelijke: ‘hoe gaat het met je moeder? Jij lijkt steeds meer op haar’’. Vervolgens werd aandachtig geluisterd naar de keuze van mijn nieuwe kapsel. Enkele uurtjes later wandelde ik tevreden uit het kapsalon met gloednieuwe ideetjes voor mijn volgende kappersbeurt. Prachtig toch? En nu de harde realiteit: Het is verdomme een mirakel om een afro-kapster te vinden in België zonder je in de Matonge straatjes van Brussel te begeven. Een nog groter mirakel is het als je er eentje vind die deftig Nederlands spreekt.

‘The struggle is real’, denk ik voor de zoveelste keer. Ik had gedacht een rustige wandeling te maken met man en zoon. Ik voel me opperbest tot ik bij de arm gegrepen wordt door een donkere mevrouw. Ze brabbelt wat in het Frans, waarop ik terugbrabbel in het Engels:  I’m sorry, english?
Met een kort knikje laat ze weten dat ze mij heeft verstaan en duwt een visitekaartje in mijn handen. Met een voldaan glimlachje alsof ze de buit heeft binnengehaald,  raad ze me aan om eens te bellen voor een afspraak en loopt haastig terug naar de bushalte waar twee jonge kindjes haar opwachten. Ik staar naar de verfrommelde kaart in mijn handen:

AFRO HAIRDRESSER AAN HUIS

De emoties die door mijn lijf gieren zijn niet blijdschap, enthousiasme of dankbaarheid. Je zou dat misschien wel denken, aangezien het een waar mirakel is om een afrokapster in mijn stadje tegen te komen. Zeker eentje die aan huis komt. En toch voel ik geen greintje dankbaarheid.  “ZIET MIJN HAAR ER ECHT ZO VERSCHRIKKELIJK UIT??!!!”, grom ik naar manlief en stamp vol verontwaardiging verder. Manlief probeert de stemming nog te redden en vraagt voorzichtig als ik niet juist op zoek was naar een kapster in Mechelen. En deze kwam nog aan huis ook. Ik zwijg in alle talen.

Uiteindelijk heb ik madam van bij de bushalte niet teruggebeld. Ze werd afgestraft voor de lef die ze toonde en omdat ik niet snel wildvreemde mijn huis binnenlaat. Maar ik ben daarna wel begonnen aan mijn zoektocht naar een ervaren afro-kapster, die iets van Nederlands verstond en sprak. Ik had twee keer geluk en belandde bij Afro beauty haircare centre, een klein afro-kapsalon in centrum Antwerpen. Ik ben intussen een vaste klant en durf voorzichtig toe te geven dat ik tevreden ben over hun werk. Voorzichtig omdat het niet altijd over een leien dakje verloopt, want time-management is binnen die vier muren zo goed als een scheldwoord. Maar als ik uiteindelijk in de kapperstoel zit, komt het meestal wel goed.