DIY: een pot vol geluk

Er komen stromen van zegen
Dat heeft Gods Woord ons beloofd,
Stromen, verkwikkend als regen,
Vloeien tot elk die gelooft.

Blesi sa kon bogo bogo
Gado pramis’mi anga yu
Lek’ wan alen a de wiki,
kra f`den bribi fu tru.

Dit lied heb ik bij elke kerkbezoek, begrafenis, verjaardag of spontane uitbarsting van mijn oma moeten horen. Als dit lied werd gezongen bij de inzegening van de jarige, meestal iemand van iets latere leeftijd, dan kon je erop rekenen dat de pindasoep of grit’ banasoep bijna uitgedeeld zou worden. Ik zou het niet meteen een Surinaamse traditie noemen, maar het gebeurde meer wel dan niet. Daarom moest ik ook aan dit lied denk toen ik dacht aan de mooie herinneringen vorig jaar.

Sociale media werd stond vol met berichten over hoe slecht 2016 wel was. Maar was het slecht? Wat was er juist allemaal gebeurd?
Van Brexit naar Trump, het overlijden van Prince, George Michael en prinses Leia, de vele terreuraanslagen wereldwijd en iets dichtbij huis: de precaire situatie in Suriname die het steeds moeilijker maakt voor gezinnen om rond te komen. Het tempo van al deze gebeurtenissen kan soms overweldigend voelen. Zo overweldigend dat we snel al de mooie momenten vergeten die we meemaken.

In mijn geval was het zo erg dat ik alleen aan de slechte ervaringen kon denken. Ik dacht aan het moment dat mijn zoontje opgenomen werd in het ziekenhuis, de enorme autorekening die uit lucht viel of toen ik een week na mijn zoontje ook windpokken kreeg. Rotervaringen allemaal! Maar er waren ook mooie momenten: De geweldige renovatie aan ons huis, de heerlijke zomervakantie, de eerste keer dat wij een huwelijk in het buitenland mochten fotograferen, voor het eerst naar Disneyland en zoveel mooie herinneringen. Ik was die haast allemaal vergeten. En juist daarom besloot ik ze dit jaar in te blikken. Gekke, grappige en ontroerende ervaringen steek ik één voor één in een  zelfgemaakte happiness jar oftewel mijn eigen potje geluk.

Er steekt van alles erin: De eerste keer dat Rynn  naar de winkel ging zonder pamper of toen ik het weer goedmaakte met een vriendin die ik had laten liggen. Samen pannenkoeken eten met de familie. Hilarische uitspraken zoals “Nee papa, de moe is weg”. Voor elke dag heb ik wel eentje dat in het potje kan. Sommige dagen doen we er vier tegelijkertijd. Ik vermoed dat ik tegen de zomer wel een grotere of tweede pot moet maken en de gedachte alleen maakt me nog gelukkiger. Count your blessings, zeggen de Amerikanen wel eens. We gaan iets verder: Tel ze, schrijf ze op en blik ze in! Aan het eind van de rit zul je snel beseffen dat je meer redenen hebt om te lachen dan je eerst had gedacht.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *