“Ze is jouw dochter hé. Je doet alsof het jouw zusje is, maar het is jouw dochter”. Dit kreeg jaren geleden te horen van een wildvreemde vrouw tijdens een feest ergens op Flora A. Ik had jou in mijn armen, maar keek uiterst verbaasd naar de jonge vrouw tegenover mij. Ik ontkende het fel. Ik was amper 15 jaar en kon niet vatten dat iemand echt dacht dat mijn zusje in werkelijkheid mijn geheim kind was. Ik was geen Virginia Andrews personage en mijn zusje was mijn zusje. De vrouw geloofde er niets van en hield vast aan haar vermoedens. Ze verdween kort hierna in de mensenmassa met een air van “En toch heb ik gelijk”, terwijl ik me afvroeg hoeveel mensen op het feest net hetzelfde over mij dachten.

“Ik was amper 15 jaar en kon niet vatten dat iemand echt dacht dat mijn zusje in werkelijkheid mijn geheim kind was”

Nu kan ik toch ergens snappen hoe gemakkelijk die vrouw dit verhaal kon verzinnen. Want op het feest had ik alleen maar oog voor het schattig bundeltje in mijn armen. Ik was een trotse grote zus en ik greep elke kans om de nieuwe baby in ons gezin vast te houden. Mama vertelt wel eens hoe gemakkelijk de opvoeding van ons nakomertje wel was. “Ik moest haast niets doen. Zarissa was altijd daar om te helpen met de baby”. Geen wonder dat ze dachten dat jij mijn kind moest zijn geweest. Ik heb vanaf de eerste dag van jou gehouden alsof jij mijn eigen kind bent. Mijn lieve kleine meid.

“Jouw glimlach gun je enkel aan wie een plaats in jouw hart heeft gewonnen”

Vandaag word jij 17 jaar. Ik kan je niet meer wiegen in mijn armen, maar het lijkt alsof jij dat gevoel nog herinnerd. Je bent een echte knuffelaar en zoekt zonder woorden steeds de warmte in mijn armen op. Je bent er eentje van weinig woorden. Jouw glimlach gun je enkel aan wie een plaats in jouw hart heeft gewonnen. Een dame vol talent, maar héél bescheiden. Ach, je bent zo anders dan wij want we kennen niets van die bescheidenheid. Vol verwondering kijk ik nu naar de geweldige meid die je bent geworden.

Er staat je nog veel te wachten en ik vind het jammer dat ik er niet altijd bij kan zijn om dit met je te delen. Het lijkt misschien op een waardeloos cadeau, maar hopelijk heeft het meer waarde dan enkel “Je cadeau komt nog” te zeggen. Ik wil graag enkele woorden van ‘wijsheid’ met je delen:

“Volg je hart, altijd”

Ik wil dat je weet dat je een geweldig meid ben, precies zoals je zelf bent. Je bent geliefd en moet voor niemand veranderen. Volg je hart, altijd. Doe wat voor jou goed aanvoelt en niet wat je denkt dat anderen gelukkig zal maken. Probeer niet te hard te denken over hoe je toekomst eruit zal zien. Ga voor je diploma, maar blijf ook werken aan jouw talent. Want je bent echt een natuurtalent! De puzzels vallen vanzelf op hun plaats. Wees niet bang om je mening te geven. Zelfvertrouwen is altijd de beste outfit of the day. Later zal je beseffen hoe waar dit allemaal is.

Geniet van jouw dag lieve meid.

P.s. Jouw cadeau komt nog 😉